> Patron

Życiorys patrona szkoły - majora pilota obserwatora Władysława Szcześniewskiego

Urodził się 19.06.1904 r. w Warszawie. Po maturze, w roku 1925 wstępuje do Szkoły Podchorążych (wszystkich specjalności) w Ostrowii Mazowieckiej, a po jej ukończeniu szkoli się w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. W roku 1929 w stopniu podporucznika obserwatora podejmuje służbę w 1 pułku lotniczym w Warszawie. W latach 1931-1932 odbywa przeszkolenie w zakresie podstawowego i wyższego pilotażu myśliwskiego, a po jego ukończeniu awansowany do stopnia porucznika-pilota otrzymuje przydział do 112 eskadry myśliwskiej wchodzącej w skład 1-go pułku lotniczego. W 1938 roku awansowany do stopnia kapitana obejmuje dowództwo 113 eskadry myśliwskiej w tym samym pułku.

Tuż przed wybuchem II wojny światowej w 1939 roku przeniesiony zostaje do 6-go pułku we Lwowie, gdzie objął dowództwo 161 eskadry myśliwskiej wyposażonej w samoloty PZL P-11. Została ona przydzielona jako wsparcie lotnicze armii "Łódź", którą dowodził gen. Juliusz Rómel. W wojnie obronnej 1939 r. po utracie wszystkich samolotów bojowych latał na nieuzbrojonym samolocie RWD-8 wykonując zadania łącznikowe. Po klęsce Polski i ewakuacji do Rumunii przedostaje się przez Jugosławię i Grecję do Francji, gdzie wstępuje do Polskich Sił Zbrojnych. W trakcie kampanii francuskiej (maj-czerwiec 1940 r.) dowodzi polskim kluczem myśliwskim broniących miast Nantes i St. Nazaire. Po kapitulacji Francji przedziera się do Północnej Afryki i przez Casablancę i Giblartar dostaje się do Wielkiej Brytanii. Po przejściu przeszkolenia na samolotach angielskich obejmuje dowództwo eskadry w 307 polskim dywizjonie myśliwców nocnych wyposażonych w samoloty "Defiant". Następnie przeniesiony został do 245 brytyjskiego dywizjonu myśliwskiego latającego na samolotach "Hurrican".

W roku 1941, w okresie organizowania 315 polskiego dywizjonu myśliwskiego, objął w nim dowództwo eskadry. Dywizjon latał na samolotach "Spitfire". We wrześniu 1941 r. awansowany do stopnia majora objął dowództwo dywizjonu 315. W listopadzie tego roku w trakcie lotu bojowego nad terytorium nieprzyjaciela samolot jego zostal trafiony przez niemiecką artylerię przeciwlotniczą. W wyniku walki jaka wywiazala się następnie z niemieckim myśliwcem został zmuszony do przymusowego lądowania koło miasta Lille na terenie okupowanej Francji.

Dalszy okres wojny spędzil w niemieckim obozie jenieckim dla alianckich lotników w Żaganiu. Po powrocie w 1947 r. zatrudniony był poza lotnictwem, a od roku 1960 związany był z Polskimi Liniami Lotniczymi "LOT", gdzie pracował jako główny nawigator Sekcji Nawigacji i Informacji Lotniczej. Zmarł 22.07.1973 roku.

W okresie służby w lotnictwie wojskowym wylatał ok. 2 tys. godzin w powietrzu na kilkunastu typach samolotów, w tym w okresie wojny wykonał ok. 100 lotów bojowych, z czego 27 nad terenem nieprzyjaciela zestrzeliwując na pewno 3 samoloty niemieckie, 1 prawdopodobnie i 1 uszkadzając. Za czyny bojowe został odznaczony następującymi odznaczeniami polskimi: Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym, Bojową Odznaką Pilota oraz licznymi odznaczeniami francuskimi i angielskimi.

Technikum: Architektury Krajobrazu, Agrobiznesu, Mechanizacji Rolnictwa, Usług Gastronomicznych, Ogrodnicze
Zasadnicza Szkoła Zawodowa: Mechanik Maszyn i Urządzeń Rolniczych, Instalator Maszyn i Urządzeń w Gospodarstwie Rolniczym, Kucharz Małej Gastronomii